ორი წუთია ადამიანის სიცოცხლე და ამ ორ წუთსაც მტრობასა და შუღლში რატომ ვატარებთ?
რატომ ვიქცევით ისე, თითქოს ერთმანეთისთვის კარგი არაფერი გვემეტება?
რატომ დაგავეჩვიეთ ერთმანეთის თანადგომას, გამხნევებას, სიყვარულს და მხარდაჭერას?
განა აქ სამუდამოდ დავრჩებით ვინმე?
რა მოვიტანეთ ან რას წავიღებთ თან?
ჩვენ მხოლოდ მოგონებები შეგვიძლია დავტოვოთ, მოგონებები, რომლითაც გაგვიხსენებენ... ეს მოგონებები ან სითბოს და სიყვარულს აჩუქებს ადამიანს, ან ტკივილს და იმედგაცრუების ცრემლს... არჩევანს კი ჩვენ ვაკეთებთ, ვის როგორ დავამახსოვრებთ თავს...
ია კარგარეთელი
Bir insanın hayatı iki dakikadır ve neden bu iki dakikayı düşmanlık ve çekişme içinde geçiriyoruz?
Neden birbirimize katacak hiçbir iyi şeyimiz yokmuş gibi davranıyoruz?
Neden birbirimizi desteklemeyi, cesaretlendirmeyi, sevmeyi ve savunmayı bıraktık?
Hiçbirimiz sonsuza dek burada mı kalacağız?
Ne getirdik veya yanımızda ne götüreceğiz?
Geride sadece anılar bırakabiliriz, bizi bize hatırlatacak anılar... Bu anılar bir insana sıcaklık ve sevgi ya da hayal kırıklığı gözyaşları getirebilir... Ve seçimimizi yapıyoruz, kendimizi kimi ve nasıl hatırlayacağız...
Ia Kargareti